Wrześniowy kryzys daje się we znaki także w kuchni: siedem sposobów na ograniczenie wydatków bez gorszego odżywiania się

Planowanie tygodniowego menu sprawdza się lepiej, gdy nie myślimy o siedmiu konkretnych daniach, ale o niewielkim zestawie posiłków. Rośliny strączkowe, ryż lub makaron, jajka, blacha warzyw i sos mogą być przydatniejsze niż siedem przepisów, które nie mają ze sobą nic wspólnego.

Różnica polega na kupowaniu składników, które można wykorzystać w kilku potrawach. Jeśli cukinia nadaje się do zupy kremu, omletu i makaronu, mamy trzy okazje, by ją wykorzystać, zamiast trzymać ją w lodówce. Na tym polega znaczna część oszczędności: nie tylko na płaceniu mniej, ale także na ograniczaniu zakupów, które w poniedziałek wydawały się dobrym pomysłem, a w niedzielę kończą jako zwiędłe resztki.

Oferta może wydawać się tania, a w rzeczywistości taka nie być. Aby wydawać mniej w supermarkecie, warto porównywać ceny za kilogram lub litr, zwłaszcza w przypadku dużych opakowań, tacek z mięsem, tartego sera, jogurtów i gotowych warzyw. To prosty sposób na wykrycie pozornych promocji, choć najniższa cena nie zawsze oznacza najbardziej opłacalny wybór.

Warto również wziąć pod uwagę straty przy obróbce i stopień przygotowania produktu. Cały kawałek może być tańszy niż oczyszczony i pokrojony produkt na tackę, ale tylko wtedy, gdy rzeczywiście go wykorzystamy. To samo dotyczy dużych opakowań: opłacają się, jeśli zdążymy je zużyć lub możemy ich zawartość zamrozić. Nie należy też zapominać, że cena produktów oczyszczonych, pokrojonych i zapakowanych obejmuje pracę, którą wykonała już inna osoba.

Dlatego rzeczywisty koszt produktu spożywczego to nie tylko cena podana na etykiecie, ale także to, ile płacimy za tę część, która ostatecznie trafia na talerz.

Oszczędzanie nie oznacza kupowania zawsze tego, co najtańsze, lecz świadomość tego, za co płacimy i czy nam się to opłaca. Gotowa sałata w torebce może rozwiązać problem kolacji i być warta każdej złotówki; jeśli jednak w piątek leży zwiędła w lodówce, okazuje się droga.

Ekonomiczne gotowanie z wyprzedzeniem sprawdza się najlepiej, gdy przygotowujemy poszczególne składniki, a nie gotowe dania. Blacha pieczonych warzyw, ugotowany ryż, jajka na twardo, sos pomidorowy, pieczona papryka lub ugotowane rośliny strączkowe pozwalają skomponować różne posiłki bez konieczności codziennego zaczynania od zera.

We wrześniu na przykład papryka, bakłażan, cebula i cukinia mogą upiec się razem. Potem zmieniają swoje przeznaczenie: z makaronem i serem tworzą jeden posiłek, w omlecie – inny, a wymieszane z ciecierzycą i dobrym dressingiem – jeszcze inny. Oszczędności pojawiają się, gdy powtarzamy czynności, a niekoniecznie dania.

Rośliny strączkowe mają szczególnie przydatną zaletę, gdy chcemy kontrolować wydatki: wystarczy dodać do nich niewielkie ilości innych składników, by stworzyć pełnowartościowe i sycące danie. Do ciecierzycy można dodać pół cebuli, zbyt dojrzałego pomidora, mrożony szpinak lub pieczone warzywa, które zostały z poprzedniego dnia.

Dlatego warto myśleć o nich nie jako o „dniu roślin strączkowych”, ale jako o bazie do różnych potraw. Można je podać na zimno z winegretem, podsmażyć z warzywami, zmiksować na krem, dodać do sałatek lub szybko udusić. Słoik ugotowanych roślin strączkowych może wydawać się skromnym rozwiązaniem, ale dobrze wykorzystany pozwala przygotować kilka posiłków bez konieczności kupowania za każdym razem innego źródła białka.

Zupa z ciecierzycy ze szpinakiem

Na chłodne dni idealnie sprawdzi się ta łatwa w przygotowaniu, rozgrzewająca zupa! Dzięki ciecierzycy i szpinakowi jest sycąca i dobrze zbilansowana, a jej przygotowanie jest proste. To także świetny sposób, by zachęcić dzieci (i dorosłych ;-) ) do...

zobacz przepis

Dobrego zakupu nie ocenia się tylko po tym, co można z niego ugotować dzisiaj, ale także po tym, co da się z niego zrobić jutro. Zanim włożymy coś do koszyka, warto zadać sobie pytanie: do czego jeszcze to wykorzystamy?

Pieczony kurczak może trafić do sałatki lub posłużyć do przygotowania krokietów; sos pomidorowy nadaje się do makaronu, ryżu lub jajek; ugotowane ziemniaki mogą stać się dodatkiem, sałatką ziemniaczaną lub składnikiem omletu. Nawet niewielkie resztki mają wartość, jeśli wiemy, do czego je wykorzystamy.

Taki sposób robienia zakupów ogranicza marnowanie żywności, a przede wszystkim sprawia, że nie trzeba zaczynać od nowa przy każdym posiłku.

Każdy plan, który opiera się na codziennej chęci gotowania, jest skazany na porażkę. Prawdziwy wróg oszczędnego robienia zakupów pojawia się zazwyczaj o wpół do dziewiątej wieczorem, kiedy jesteśmy głodni, zmęczeni i nie mamy najmniejszej ochoty na krojenie cebuli.

Dlatego warto mieć danie awaryjne: coś, co można przygotować w mniej niż dwadzieścia minut ze składników, które zwykle mamy pod ręką. Omlet, makaron z warzywami, podsmażona ciecierzyca, ryż z jajkiem lub szybka zupa.

Nie jest to ustępstwo na rzecz jadłospisu, lecz jego część. Oszczędzanie polega również na przewidywaniu momentu, w którym wiemy, że nie będziemy mieć ochoty na gotowanie. Często różnica między rozsądnym wydawaniem pieniędzy a wydawaniem zbyt dużo tkwi właśnie w tym: w przygotowaniu łatwej kolacji, zanim będzie potrzebna.