8 potraw nazwanych imieniem kobiet: historia (i mit) stojąca za daniami, które stały się uniwersalne

Jeśli istnieje potrawa o kobiecym imieniu, która stała się uniwersalna, to właśnie ta. Według popularnej opowieści jej „chrzest” odbył się w Neapolu w 1889 roku, kiedy pizzaiolo Raffaele Esposito miał przygotować kilka pizz dla królowej Margherity Sabaudzkiej. Ulubiona z nich — z pomidorami, mozzarellą i bazylią — została odczytana jako nawiązanie do barw Włoch.

Ikoniczność tej opowieści nie oznacza jednak, że nie budzi ona kontrowersji. Historycy gastronomii od lat wskazują, że Margherita mogła stać się „mitem założycielskim” dopiero z czasem, choć epizod z 1889 roku regularnie powraca w popularnych i dziennikarskich relacjach.

Niewiele rzeczy brzmi bardziej jak obsługa przy stoliku niż naleśniki z sosem maślano-cytrusowym i odrobiną likieru, flambirowane na oczach gościa. Problem — całkiem smakowity — polega na tym, że ich pochodzenie jest sporne.

Jedna z wersji wiąże nazwę ze sceną, która rozegrała się w Monte Carlo w 1895 roku z udziałem przyszłego Edwarda VII i młodej kobiety o imieniu Suzette; inna łączy ją z aktorką Suzanne Reichenberg, występującą pod pseudonimem Suzette, która serwowała naleśniki na scenie (1897). Nawet uznane źródła odnotowują tę kontrowersję i podają w wątpliwość szczegóły pierwszej opowieści.

Crêpes suzette – tradycyjny przepis

Na francuskie Święto Naleśników (Chandeleur), na deser lub podwieczorek, zafunduj sobie cienkie i puszyste naleśniki. Aby były jeszcze smaczniejsze, przygotuj je w wersji Suzette! Pomarańcza i Grand Marnier nadają im wyjątkowy aromat, któremu trudno...

zobacz przepis

W tym przypadku dedykacja jest jasna, podobnie jak autor: Auguste Escoffier. Deser z brzoskwinią, lodami waniliowymi i sosem malinowym powstał w Londynie, w hotelu Savoy, na cześć australijskiej sopranistki Nellie Melby na początku lat 90. XIX wieku.

Escoffier, który sam potrafił snuć opowieści, pomógł utrwalić tę scenę: diva, hotel, opera i deser pomyślany jako gest. W tym przypadku legenda i dokumenty zazwyczaj idą w parze.

Brzoskwinia melba

Klasyczny letni deser lodowy: brzoskwinia Melba, znana również jako coupe Melba. Deser stworzył w 1894 roku szef kuchni Auguste Escoffier na cześć śpiewaczki operowej Nellie Melby. Ten orzeźwiający i pyszny deser będzie idealnym zwieńczeniem posiłku....

zobacz przepis

Pavlova jest doskonałym przykładem tego, jak nazwa potrawy może stać się przedmiotem sporu narodowego. Dość powszechnie przyjmuje się, że deser upamiętnia rosyjską baletnicę Annę Pawłową i zyskał popularność w kontekście jej tournée po Oceanii w latach 20. XX wieku.

Spór dotyczy tego, „kto i kiedy”: badania i doniesienia prasowe podsycają rywalizację między Australią a Nową Zelandią, a inne opracowania wskazują na środkowoeuropejskie poprzedniki — wcześniejsze torty bezowe — jako pokrewne temu deserowi. Innymi słowy: imię najpewniej się zgadza, ale dokładne autorstwo jest znacznie bardziej dyskusyjne.

Łatwa pavlova z truskawkami

Zostało Ci w lodówce kilka białek z poprzedniego przepisu? Wykorzystaj je do przygotowania bezy! A jeśli masz ochotę na jeszcze bardziej wykwintny deser, dodaj bitą śmietanę i kilka owoców, a powstanie wspaniała Pavlova! Jeśli chodzi o historię tego...

zobacz przepis

Norma nie jest tu ani kucharką, ani arystokratką: to postać operowa. To sycylijskie danie z Katanii — makaron z pomidorami, bakłażanem, bazylią i ricottą salata — kojarzy się z operą „Norma” Vincenza Belliniego, który urodził się w tym mieście.

Najczęściej powtarzana wersja głosi, że pisarz Nino Martoglio, spróbowawszy dania, wykrzyknął coś w rodzaju: „To jest Norma!”, używając tytułu opery jako synonimu arcydzieła. Kilka źródeł wskazuje jednak, że nazwa mogła przyjąć się dopiero kilkadziesiąt lat później. Warto więc traktować tę opowieść o „chrzcie” potrawy jako wyraz lokalnej dumy, który z czasem się utrwalił.

Makaron alla norma z bakłażanem – łatwy i lekki przepis na sycylijski makaron

Przygotuj się na podróż prosto do Katanii na Sycylii , gdzie delikatne nuty pieczonego bakłażana , soczystych pomidorów i kremowej ricotty łączą się w pyszne, letnie danie z makaronem, które jest łatwe i niedrogie ! Przepis na „Pasta alla...

zobacz przepis

Madeleine jest mała, owszem, ale jej historia aspiruje do wielkości. Najbardziej rozpowszechniona wersja umiejscawia jej „początki” w Commercy (Lotaryngia) i wiąże nazwę z młodą kucharką Madeleine Paulmier, bohaterką dworskiej anegdoty z około 1755 roku, związanej ze Stanisławem Leszczyńskim.

Do tej opowieści warto podejść z sympatią, ale i ostrożnością: w cukiernictwie legendy dworskie to osobny gatunek. Ważne i możliwe do zweryfikowania jest to, że imię przylgnęło do małego ciastka i wraz z nim podróżowało, aż stało się symbolem smakowego wspomnienia, które literatura utrwaliła na zawsze.

Tarta z karmelizowanymi owocami, przygotowywana „do góry nogami”, związana z hotelem Tatin w Lamotte-Beuvron i nazwana na cześć sióstr Tatin (Stéphanie i Caroline). Uwaga: kilka źródeł wskazuje, że opowieść o „wypadku” to popularny mit, a nazwa zyskała rozgłos dopiero później. Związek nazwy z siostrami jest jednak powszechnie uznawany.

Charlotte to deser formowany w foremce, z biszkoptów typu savoiardi lub chleba, wypełniony przecierem owocowym albo kremem. Znany jest od końca XVIII wieku. Istnieją różne teorie na temat pochodzenia nazwy; jedna z często przytaczanych mówi, że deser nazwano na cześć królowej Charlotte, żony Jerzego III, choć poważne źródła wymieniają również inne możliwe etymologie i wskazują, że nazwa była używana już wcześnie.

Łatwa i szybka charlotte truskawkowa

Gdy tylko pojawią się truskawki, nie ma nic lepszego niż pyszny deser, który pozwoli w pełni docenić ich smak! Wyjmij podłużne biszkopty i przygotuj charlotte truskawkową.

zobacz przepis