Na Wimbledonie wszyscy mówią o najgłośniej dyskutowanych truskawkach tego lata: oto dlaczego zrobiło się o nich tak głośno

Truskawki na Wimbledonie to nie żadna moda wymyślona wczoraj dla efektu. Tradycja sięga początków turnieju, który powstał w 1877 roku, kiedy truskawki były już owocem par excellence angielskiego lata. Czerwone, świeże, eleganckie, a zarazem niewymagające: idealne na wydarzenie, które zawsze stawiało na powściągliwość.

Z czasem jednak truskawki ze śmietaną stały się czymś znacznie więcej niż deserem. Są rytuałem. Podobnie jak idealnie przystrzyżona murawa, cisza przed serwisem i widzowie zachowujący spokój, nawet gdy w środku krzyczą.

A teraz część, która budzi więcej zdziwienia niż kontrowersyjna decyzja o challenge’u.W 2026 roku porcja truskawek ze śmietaną kosztuje 2,85 funta. Innymi słowy: nie jest to luksus poza zasięgiem, zwłaszcza podczas międzynarodowej imprezy, ale to też nie najtańszy koszyk z lokalnego targu.

Cenę warto rozpatrywać w kontekście: w 2025 roku cena truskawek ze śmietaną wzrosła do 2,70 funta, po latach utrzymywania się na poziomie 2,50 funta. W 2026 roku wzrosła o kolejne 15 pensów, do 2,85 funta.

Prawdziwy tabloidowy nagłówek pojawia się jednak po dodaniu Pimm’s, angielskiego letniego koktajlu, który na Wimbledonie jest niemal płynnym elementem stroju. W 2026 roku kieliszek kosztuje 13,45 funta. Truskawki i Pimm’s kosztują więc razem 16,30 funta. I właśnie wtedy wiele brytyjskich gazet skierowało na nie reflektory: klasyczna przekąska turniejowa przekracza ważny próg psychologiczny i staje się symbolem wysokich cen na imprezach.

Pytanie nasuwa się samo: czy truskawki na Wimbledonie są zbyt drogie? Szczera odpowiedź: to zależy.

Z jednej strony 2,85 funta za deser serwowany podczas jednej z najsłynniejszych imprez sportowych na świecie nie wydaje się przesadą. Z drugiej strony to wciąż tylko porcja truskawek ze śmietaną. A w tak ekskluzywnym otoczeniu nawet najniższa cena staje się tematem do dyskusji.

Chodzi o to, że na Wimbledonie nie kupujesz tylko owoców. Kupujesz kawałek atmosfery: trawę, tenis, tradycję, zdjęcie do wysłania znajomym i tę chwilę, gdy czujesz się bardzo brytyjsko, nawet jeśli potem w domu jesz truskawki prosto z pudełka.

Każdego roku Wimbledon może się pochwalić imponującymi liczbami: podczas turnieju sprzedaje się około 140 000 porcji truskawek ze śmietaną. Czerwona, kremowa góra pokazuje, jak bardzo ten deser stał się częścią tożsamości wydarzenia.

Truskawki serwowane podczas turnieju tradycyjnie pochodzą z hrabstwa Kent, z Hugh Lowe Farms, wieloletniego dostawcy Wimbledonu. Nie mówimy więc o byle jakich truskawkach, lecz o produkcie rolnym, który stał się niemal częścią oficjalnej scenografii.

To ciekawe: na turnieju pełnym technologii, kamer i gwiazd światowego formatu jedną z najbardziej rozpoznawalnych rzeczy pozostaje deser złożony z zaledwie dwóch składników. Truskawki i śmietana. I tyle. Angielski minimalizm, ale z łyżeczką.

W 2026 roku truskawka z Wimbledonu wyszła poza kort. Brytyjskie supermarkety, restauracje i lokale podchwyciły ten temat, oferując desery, koktajle i produkty inspirowane „truskawkami ze śmietaną”. Niektóre spotkały się z entuzjazmem, inne z typową angielską zjadliwością, zarezerwowaną dla rzeczy zbyt słodkich, zbyt drogich lub zbyt sprytnie pomyślanych.

I właśnie tu historia staje się interesująca: Wimbledon przekształcił truskawkę w fenomen kulturowy. Nie chodzi już tylko o to, co je się podczas turnieju, ale o to, co ten przysmak symbolizuje. Tradycja? Marketing? Nostalgia? Zawyżona cena? Prawdopodobnie wszystko po trochu.

Ostatecznie truskawki ze śmietaną są idealnym symbolem Wimbledonu: eleganckie, proste, uwielbiane i nieco kontrowersyjne. Niektórzy postrzegają je jako romantyczną tradycję, którą należy zachować za wszelką cenę. Inni uważają je za kolejny kosztowny element coraz bardziej ekskluzywnej imprezy.

Prawda jest taka, że sprawdzają się właśnie dlatego, że dzielą opinię publiczną. Są na tyle popularne, by przypaść do gustu wielu osobom, a zarazem na tyle kultowe, by wzbudzać dyskusje. A w 2026 roku, gdy ceny wzrosły, Pimm’s stał się jeszcze droższy, a tabloidy gotowe są liczyć każdy pens, truskawki z Wimbledonu zrobiły to, co robią wielcy mistrzowie: pozostały w centrum kortu. Oczywiście ze śmietaną!