3 oznaki, że nie zdajesz sobie sprawy, jak przesadzasz z tym produktem

Ten produkt jest społecznie akceptowany, zawsze obecny i uważany za nieszkodliwy. Nie traktujesz go jak zachcianki, lecz jak stały element codziennej diety. I właśnie tu uruchamia się najbardziej podstępny mechanizm myślowy: skoro coś jest normalne, to nie może szkodzić.

Wielu dietetyków wyjaśnia, że mózg ma tendencję do niedoszacowywania ilości, gdy dany produkt jest dobrze znany i często spożywany. W ten sposób, nawet nie zdając sobie z tego sprawy, stopniowo zwiększamy porcje, aż stają się znacznie większe, niż nam się wydaje.

Jednym z pierwszych sygnałów, których nie należy lekceważyć, są częste wzdęcia, zwłaszcza w okolicy brzucha.

Nawet po lekkim posiłku możesz czuć się ociężale, mieć wzdęty lub napięty brzuch. Kilku dietetyków klinicznych wyjaśnia, że dzieje się tak, gdy organizm ma trudności z radzeniem sobie ze stałym spożyciem rafinowanych węglowodanów, nawet jeśli całkowita liczba przyjmowanych kalorii nie jest wysoka.

To podstępny sygnał, ponieważ nie pojawia się od razu po posiłku, lecz często dopiero kilka godzin później.

Właśnie zjadłeś… a po krótkim czasie znów jesteś głodny.

To nie prawdziwy głód, lecz ciągła ochota na „coś”. Eksperci ds. żywienia wyjaśniają, że dzieje się tak, gdy spożywany produkt powoduje gwałtowne skoki poziomu cukru we krwi, po których następuje równie szybki spadek energii.

Mózg interpretuje ten spadek jako potrzebę zjedzenia czegoś więcej, mimo że w rzeczywistości przyjąłeś już wystarczającą ilość kalorii.

To najbardziej niedoceniany sygnał.

Po posiłku czujesz się ociężale, masz mniej jasny umysł, trudności z koncentracją lub lekką senność. Według wielu specjalistów w dziedzinie żywienia funkcjonalnego, gdy dany produkt jest spożywany zbyt często, organizm kieruje dużo energii na trawienie, przez co mniej pozostaje jej dla mózgu.

To nie lenistwo. To biochemia.

Prawdziwy problem polega na tym, że te sygnały:

• pojawiają się stopniowo
• nie powodują bólu
• wydają się „normalne”

I właśnie to czyni je niebezpiecznymi. Organizm daje o sobie znać cicho, ale nieustannie. Od ciebie zależy, czy go posłuchasz.

Myślenie, że problemem jest ogólnie „jedzenie zbyt dużo”. W rzeczywistości często problem polega na zbyt częstym jedzeniu tego samego produktu, bez różnorodności i równowagi.

A teraz przejdźmy do sedna.

Produktem, o którym mówimy, jest chleb, zwłaszcza ten z oczyszczonej mąki.

Jest obecny podczas śniadania, obiadu i kolacji, często w ilościach, po które sięgamy odruchowo: dodatkowa kromka, kawałek „ot, tak”, dokładka bez zastanowienia. Dietetycy nie zalecają całkowitego wyeliminowania chleba, lecz rzadsze jego jedzenie i wybieranie lepszej jakości, a także sięganie po różne produkty i wsłuchiwanie się w sygnały wysyłane przez organizm.

Jeśli często masz wzdęcia, odczuwasz głód krótko po posiłku lub pod koniec dnia masz ciężką głowę, prawdopodobnie nie jesz ogólnie „za dużo”.

Znacznie częściej przesadzasz z jedzeniem chleba, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Dodatkowa kromka, kawałek odłamany bez zastanowienia, automatyczny kęs chleba do każdego posiłku.

Najskuteczniejsza zmiana nie polega na całkowitym wyeliminowaniu chleba, lecz na zaprzestaniu jedzenia go odruchowo. Kiedy chleb znów staje się świadomym wyborem , a nie stałym nawykiem, organizm lepiej sobie z nim radzi, a objawy takie jak wzdęcia i zmęczenie zaczynają naturalnie ustępować.