Jak koszykarz Victor Wembanyama przybrał 10 kg w ciągu roku, mając 2,22 m wzrostu?

Victor Wembanyama stosuje starannie opracowany plan żywieniowy, dostosowany do specyficznych potrzeb związanych z jego wyjątkowymi warunkami fizycznymi. Aby wspierać wysokie tempo metabolizmu, spożywa pięć zbilansowanych posiłków dziennie, z których każdy ma dostarczać mu niezbędnych składników odżywczych.

Jego plan żywieniowy kładzie nacisk na wysokiej jakości źródła białka, węglowodany złożone i zdrowe tłuszcze. Te strategiczne wybory żywieniowe pozwalają mu utrzymać wysoki poziom energii podczas intensywnych treningów. Dzięki takiemu ukierunkowanemu i dopasowanemu podejściu Victor optymalizuje wyniki sportowe, regenerację oraz rozwój masy mięśniowej.

Utrzymanie stabilnej wagi jest prawdziwym wyzwaniem dla bardzo wysokich zawodników. Pierre-Yves Couve, fizjoterapeuta Wembanyamy we francuskiej reprezentacji U16, wyjaśnia: „Kiedy patrzy się na zdjęcia, wygląda to normalnie. Nie ma przesadnie rozbudowanej sylwetki i to dobrze. Wzrost przebiega naturalnie: najpierw rośnie się na wysokość, a przyrost masy następuje zazwyczaj między 20. a 30. rokiem życia. Dlatego jego 106 kg przy wzroście 2,22 m nie powinno budzić niepokoju, zwłaszcza w porównaniu z innymi zawodnikami”.

Choć przyrost masy może wydawać się znaczny, należy go rozpatrywać w kontekście jego wzrostu. Manuel Lacroix, były trener przygotowania fizycznego Wembanyamy w ASVEL, podkreśla, że u bardzo wysokich zawodników wahania masy ciała o 2–3 kg tygodniowo są częste i normalne. Wspomina trudności z ustabilizowaniem jego wagi: „W pewnym momencie doszliśmy do 102–103 kg, ale później jego waga znów spadła. Takie wahania są typowe dla osób o takiej budowie ciała”.

W obliczu szczególnych wyzwań związanych ze swoim wzrostem Victor Wembanyama przywiązuje dużą wagę do zapobiegania kontuzjom w swoim programie treningowym. Wykonuje indywidualnie dobrane ćwiczenia, które mają przeciwdziałać częstym problemom dotykającym wysokich sportowców, zwłaszcza z plecami i kolanami.

Strategia zapobiegania kontuzjom obejmuje również intensywną pracę nad pracą nóg, mającą na celu poprawę równowagi i zminimalizowanie ryzyka urazów kostek — szczególnie narażonej części ciała u koszykarzy o podobnej budowie.