„Przepraszam, byłem głodny”. Dlaczego złościmy się, gdy jesteśmy głodni?
Uważam się za osobę życzliwą, rozsądną, wyrozumiałą i zrównoważoną… z wyjątkiem sytuacji, gdy jestem głodny. Wtedy moja cierpliwość wyparowuje, moja tolerancja słabnie, a każda niedogodność staje się osobistą zniewagą. Kiedy mój żołądek burczy z głodu, w ciągu kilku minut dochodzi do głosu moje najbardziej pierwotne ja, a moim jedynym celem w życiu jest włożenie do ust kawałka pizzy. Wszystko, co stanie mi na drodze, staje się powodem do złości. I nie jestem jedyny. Tobie też się to zdarzyło. Mojej matce, twojemu partnerowi, temu koledze z pracy, który nagle, w środku poranka, staje się drażliwy.
To ciekawe, jak głód wywołuje w nas złość. To fakt. Istnieją jednak zaskakujące, a zarazem nieuniknione przyczyny tego zjawiska. Przyjrzyjmy się więc temu, co naprawdę dzieje się w naszym organizmie. Dlaczego głód ma moc tak drastycznej zmiany naszego nastroju?
Niski poziom glukozy we krwi
Mózg zależy niemal wyłącznie od glukozy jako źródła energii. Jest to "paliwo", którego potrzebuje do prawidłowego funkcjonowania. Kiedy przez dłuższy czas nie jemy, poziom glukozy spada i cierpi na tym mózg. Hipoglikemia powoduje, że mózg nie funkcjonuje w 100%. Prawdopodobnie czułeś się bardziej niezdarny, zmęczony, zdezorientowany i oczywiście bardziej rozdrażniony, gdy nie jadłeś przez długi czas.
Wyzwalany jest hormon stresu
Gdy poziom glukozy we krwi spada, mózg wysyła sygnały pobudzające różne narządy do produkcji i uwalniania hormonów podnoszących poziom cukru w organizmie. Należą do nich adrenalina i kortyzol, uwalniane również w sytuacjach stresu. Przygotowują one organizm do radzenia sobie z niekorzystnymi sytuacjami, zwiększając napięcie i skłonność do agresywnych reakcji. Ten biologiczny mechanizm wyjaśnia, dlaczego, gdy jesteśmy głodni, czujemy się bardziej spięci i zachowujemy się mniej przyjemnie.
Mózg nadaje priorytet żerowaniu
Z ewolucyjnego punktu widzenia głód wprowadza mózg w stan przetrwania. Stan ten skłania nas do skupienia się na zdobywaniu pożywienia, spychając inne czynności na dalszy plan. Takie skupienie może prowadzić do mniejszej tolerancji i większej drażliwości wobec bodźców niezwiązanych z jedzeniem. Reakcja ta jest strategią adaptacyjną, która ma zapewnić spożycie pożywienia niezbędnego do przetrwania.
Negatywne postrzeganie środowiska
Stan głodu wpływa nie tylko na nasze funkcje fizjologiczne, ale także na nasze postrzeganie otoczenia. Według badania opublikowanego w czasopiśmie PLOS ONE w 2022 r. naukowcy odkryli, że gdy dana osoba jest głodna, jest bardziej skłonna do negatywnej interpretacji sygnałów zewnętrznych, co zwiększa drażliwość i uczucie złości. Ponadto stwierdzono, że niski poziom glukozy we krwi wiąże się ze zwiększonym uczuciem frustracji i zmniejszoną zdolnością do regulowania emocji. Wyniki te sugerują, że głód może zniekształcać naszą ocenę sytuacji i ludzi, nasilając reakcje emocjonalne.
Czy zdarzyło ci się coś takiego?
Następnym razem, gdy poczujesz, że głód zmienia cię w mniej przyjazną wersję samego siebie, pamiętaj, że za tą reakcją stoją biologiczne i psychologiczne przyczyny. Zrozumienie tych mechanizmów może pomóc nam lepiej radzić sobie z emocjami i unikać niepotrzebnych konfliktów.
Możesz być także zainteresowany:
Patricia González

Komentarze