Dlaczego Camembert jest sprzedawany w drewnianym pudełku?

Camembert to kruchy ser. W rzeczywistości bardzo kruchy. Jego miękka masa, rozdęta skórka i wysoka zawartość wilgoci sprawiają, że trudno go transportować bez uszkodzenia.

Przed końcem XIX wieku był po prostu transportowany na słomie. Wystarczy powiedzieć, że w przypadku dalekich podróży nie było to ani praktyczne, ani niezawodne.

Około 1890 r. normański inżynier Ridel, syn stolarza pochodzący z Vimoutiers, wpadł na decydujący pomysł: zastąpić słomę drewnianą skrzynką zaprojektowaną specjalnie dla camemberta. Wynalazł nawet maszynę potrzebną do masowej produkcji tych pudełek z jasnego drewna.

Rezultat: Camembert mógł wreszcie podróżować bez wypaczeń... i podbić Paryż, a następnie resztę Francji.

Drewno nie zostało wybrane przypadkowo. Pudełka są tradycyjnie wykonane z topoli (i czasami świerku), które są lekkie, niskozapachowe i oddychające.

Z praktycznego punktu widzenia, drewniane pudełko umożliwia :

• chronić ser przed uderzeniami
• umożliwia cyrkulację powietrza, która jest niezbędna do dalszego dojrzewania sera
• lekko wchłania wilgoć, co zapobiega "duszeniu się" lub zbyt szybkiemu wyciekaniu sera Camembert.

Innymi słowy, pudełko robi więcej niż tylko transportuje Camembert: odgrywa aktywną rolę w jego rozwoju.

W przeciwieństwie do hermetycznie zamkniętych opakowań, drewniana skrzynka towarzyszy życiu sera Camembert. Tworzy idealny mikroklimat, w którym ser może nadal dojrzewać delikatnie, bez wysychania lub niekontrolowanej fermentacji.

To również dlatego ser Camembert zmienia konsystencję i smak nawet po zakupie. Drewniana skrzynka nie zatrzymuje czasu: ona go reguluje.

Kolejną innowacją, którą umożliwiło drewniane pudełko, jest etykieta. Przed wprowadzeniem drewnianego pudełka niemożliwe było jednoznaczne określenie pochodzenia lub producenta sera.

Teraz pudełko staje się prawdziwym źródłem informacji:

• nazwa sera
• miejsce produkcji,
• nazwa marki,
• czasem nawet ilustracje i medale.

To właśnie w tym momencie Camembert zaczął stawać się rozpoznawalnym, identyfikowalnym... i eksportowalnym produktem.

Mniej znany fakt: na początku XX wieku niektóre camemberty przeznaczone na eksport, zwłaszcza do Anglii, podróżowały... w metalowych puszkach, karbowanych jak tradycyjne konserwy.

Praktyczne do transportu morskiego, ale niezbyt odpowiednie do dojrzewania i smaku. Rozwiązanie to pozostało marginalne, ponieważ drewniana puszka stała się najlepszym kompromisem między ochroną a jakością.

Nawet dziś, gdy dostępne są tworzywa sztuczne i materiały kompozytowe, drewniane pudełko jest nadal aktualne. Jest lekka, biodegradowalna, odnawialna i doskonale nadaje się do Camemberta.

Jest to jeden z tych rzadkich przypadków, w których tradycja nie jest hamulcem dla nowoczesności, ale rozwiązaniem technicznym, które jest nadal aktualne.

Według bardzo popularnej - ale historycznie dyskusyjnej - legendy, Camembert został opracowany w 1791 roku przez normańską rolniczkę Marie Harel z pomocą księdza z Brie, który schronił się w jej domu podczas rewolucji francuskiej.

Wiemy jednak z większą pewnością, że ślady serów bardzo podobnych do Camembert istnieją już w XVI wieku, około 1570 roku. Innymi słowy, ser ten miał już długą historię... na długo przed pojawieniem się pudełka.

To dlatego, że to pudełko :

• chroni ser,
• pomaga mu dojrzewać,
• ułatwia transport,
• i przyczynia się do jego tożsamości.

To proste, małe pudełko jest równie skuteczne jak sam Camembert!